از ديروز هي فكر مي كنم هفتم آبان روز مهمي است براي من.هي فكر مي كنم بايد اتفاقي افتاده باشد كه يادم نمانده است.نصفه شبي فك كردم سالروز تولد شمس لنگرودي است.اس ام اس فرستادم شمس عزيز تولدت مبارك كه دنيا...بعد از چند دقيقه جواب داد اما حس كردم تولدش نبود.امروز در فيس بوك فهميدم تولدش بيست و شش آبان استو من برعكس هميشه زود رسيدم.صبح امروز  با ترس از خواب پريدم البته ظهر بود.بعد دعوايم شد، بعد درخيابان نزديك بود تصادف كنم،در روزنامه بي حوصله نشسته ام كه دوستي پيغام مي گذارد امروز سالروز در گذشت تيرداد نصري است.يعني درست به سرعت برق و باد سه سال گذشت.يعني سه سال پيش ما مي خواستيم در خانه هنرمندان برايش بزرگداشت بگيريم كه روز قبل از برنامه همه چيز را برهم زدند.بعد برنامه رادر آتليه مجابي برگزار كرديم.جمعيتي جمع شده بود براي خودش.من مجري برنامه بودم.تيرداد نصري براي بچه هاي مازندران آدم مهمي بود.شاعري كه شعر را تا پوست و استخوانش مي فهميد.شاعري كه همه چيزش را گذاشت و يك روز روي پياده روهاي لندن نقش زمين شد.حالا سه سال گذشت.حالا كتاب هايش هم ديگر چاپ نمي شوند.حالا زمان دارد همينطور ي چرخ مي خورد و من مثل خيلي از روزهاي زندگي غمگينم.امروز هفتم آبان است و من اينجا فهميده ام كه تيرداد سه سال پيش در چنين روزي مرد.