۱حالا كمي همه چيز تغيير كرده است.رنگ هاي رفته برمي گردند به ديوارهاي جهان.حالا گاهي بهانه اي براي خنده دستم مي آيد.حالا همه چيز تغيير كرده است.اگر بگذارند دنيا گاهي  هم مي تواند قشنگ باشد.البته اگر بگذارند و ناگهان لحظه اي كه نبايد سر نرسند و اشكت را در نياورند.

۲دوستان عزيزم لطف مي كنند و كتاب هاي تازه شان را مي فرستند.در اين هفته دوستان ناديده اما بسيار عزيزم پژمان الماسي نيا و جليل صفربيگي كتاب هايشان را فرستادند و از خواندنشان لذت بردم."سونات بلوط" و"عاشقانه هاي يك زنبور كارگر" سروده هاي جليل صفربيگي عزيز خواندني است و "تقويم عقربه دار ماه هاي بهار"پژمان الماسي نيا هم لحظه هاي نابي دارد.لينك وبلاگشان را هم گذاشته ام تا بيشتر با كارهايشان اشنا شويد.از جليل عزيز وپژمان دوست داشتني ممنونم.كتاب هاي بقيه دوستانم را هم از اين به بعد همين جا معرفي خواهم كرد تا حداقل در اين روزگار بي روزنامگي و رسانه كاري كرده باشم.

۳نمي خواهم بروم اما بالاي سرم ايستاده و به زور مي خواهد همراهم كند تا سيگار بكشم.تازه بعد از ظهر هم برنامه گذاشته بروم جايزه بگيرم.نمي خواهم بروم.اجازه نمي دهد بيشتر بنويسم.همكار ناباب مثل اين عليرضا مجمع سينمايي نويس از دوست ناباب بدتر است.پس فعلاً.زود برمي گردم.